یک قاشق غروب

همیشه هیچ چیز خاصی نیست و هست ...

همیشه همین قدم های نخستین رفتن است که راز آن آخرین منزل رسیدن را رقم می زند....همان رسیدن به اول باران ...... همان کمی آرامش بی جهت ...............

.

.

.

.

سفر خوش......

نوشته شده در ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٦ساعت ٧:۱٥ ‎ب.ظ توسط فرنوش نظرات () |