یک قاشق غروب

همیشه هیچ چیز خاصی نیست و هست ...

پر پرواز .... الان ... دبير خونه ... می خوام تو بغل خود خود خدا باشم ...

خود خدا ...... و آخرش من می مونم و دوباره ترس و زندگی ....

نمی خوام به کی بايد گفت ...

و وقتی آغاز يعنی بازگشت .. آغاز يعنی پاکی .....

چه قدر دلم برای واقعيت تنگ شده ...........................

الان دبير خونه ... دبــــــــــــــــــــــــ    ير ـــــــــــــــــخو نـــــــــــــــــــــــه خونه خونه .....

 

 

نوشته شده در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٤ساعت ٥:٥٧ ‎ب.ظ توسط فرنوش نظرات () |