آيا جهان
در جادوی روشنِ همين سادگی
خلاصه نمی‌شود؟
آيا ما می‌توانيم ميان مويه‌های آدمی
باز به آوازی از شادمانیِ بی‌پايانِ زندگی برسيم؟


او که می‌گويد
کلمه همين و تکرار همين و ترانه همين است،
حتما بهتر از من می‌داند
که نجاتْ دهنده‌ی ديگری در راه نيست.

/ 1 نظر / 6 بازدید
نامش...

و این «اگزیستانسیالیسم» نام دارد. سارتر، که گارد، یاسپرس ... و البته خوب است. :-)